تماشای بعد از این

من خسته ام از این همه فردای بعد از این

این های هوی گم شده این٬ های بعد از این

من بر سر مزار خودم ایستاده ام  

                 

لبخند می زنم به شما های بعد از این

دارد هوا درون تنم سرد می شود

عادت نکرده بود به سرمای بعد از این

بگذار تا زمین بجود لاشه ی مرا

بگذار تا تو باشی و دنیای بعد از این

کم کم تمام پیکرم آوند می شود

در شاخ وبرگ این همه گل های بعد از این

فردا زمین دوباره دهان باز می کند

تا بشکند سکوت معمای بعد از این

وقتی تمام ثانیه ها خسته می شوند

من ماندم وغروب وتماشای بعد ازاین…..

پر وا کند پرنده ای از شانه ی زمین

تا عشق تا سپیده و هر تای بعد از این

گم میشوم دو باره که پیدا کنی مرا

درلحظه های مبهم رویای بعد از این

آسوده از سواحل آرامتان گذشت

موجی که سر سپرده به دریای بعد از این

من ماندم وتو بودی آخر نیامدی

روح بلند عاطفه آقای بعد از این

                                                                    قاسم مرام:۲۳/۰۳/۱۳۸۹