دیشب خواب یک گل سرخ دیدم          

                                                                                       مادرم می گوید:

                                                                                       کسی باید بیاید

                                                                                      و من.

                                                                                       چشم هایم را کنار پنجره جا گذاشته ام

                                                فرصت یک لبخند                                                                                   

چشم  انتظار  ثانیه ها  مانده است

دستی که در قنوت دعا مانده است

در انتظار  آمد نت  دیری است

چشمم کنار پنجره جا مانده است

یاد تو مثل   فرصت  یک   لبخند

در  ذهن ترد آینه ها  مانده  است

تنها ٬  بدون  نام  تو   از  انسان

نعشی به روی دست خدا مانده است

شوق  رسیدن  است  و تب   تردید

حسی که بین خوف و رجا مانده است

 وحشت  اگر چه   روی   تن   تقدیر

مثل  غم غروب  عزا  مانده    است

از این   شب   سیاه   ملال   آور

یک زخم کهنه بر تن ما مانده است

یک  تیغ  در نیام  سحر باقی   است

یک در به روی معجزه وا مانده است

می آید   از هزا ره ی   تنهایی

مردی که در همیشه رها مانده است

یک  روز جمعه   می شکند   آخر

بغضی که در گلوی صدا مانده است

                                                                     چهار شنبه ۱۲/۳/۸۹